Landolin Cavalier King Charles Spaniels
 
HomeContactOnze CavaliersPuppy'sDiversenShowsFotopagina'sNieuws
 
Diversen; UW CAVALIER OP LEEFTIJD

 


Waarom Cavaliers?
Alles over Landolin

Verzamelingen
Postzegels
Schilderijen
 Voorouders
Literatuur
Links

Namen



Fokbeleid:

De Rasvereniging
Bij Landolin
Het belang van een Stamboom

 

 

Gezondheid & Verzorging:
Gezondheid in
het algemeen

De oudere Cavalier

 Huid & Haar

 Oren & Ogen
Voeten & Nagels
  Voeding
  Opvoeding

  Sterilisatie
  Vaccinaties
  Karakter

S.O.S.


 

▼▼▼

Hoe oud wordt mijn Cavalier?


Uitzonderingen bevestigen de regel: Sonja, ruim 14 jaar oud geworden en boven haar oudste zoon Lex. (12 jaar)

 De Cavalier wordt gemiddeld zo'n 10 tot 12 jaar oud.

We kunnen ons ras vergelijken met diverse andere rassen: De Amerikaanse Cocker, de Bichon Frise,de Engelse Springer,
de Labrador Retriever, Mopshondjes, de Shi-Tzu en nog vele andere.
Er zijn rassen die gemiddeld wat ouder worden: de Lhasa Apso, de Yorkshire Terrier, de Chiuahua, en de Toy Poedel kunnen
zo'n 12 tot 15 jaar oud worden.

Er zijn echter ook heel wat rassen die een veel lagere gemiddelde leeftijd hebben: de Collie, de Dobermann Pincher,
de Ierse Wolfshond, de Rottweiler en de Boxer worden zo'n 7 tot 10 jaar oud. Het is net zoals bij
mensen: er zijn er die een veel hogere leeftijd halen dan het gemiddelde, en ook gebeurt het helaas ook dat het
gemiddelde bij lange na niet gehaald wordt. Dat is een kwestie van erfelijke aanleg, maar vooral ook van omgevingsfactoren
afhankelijk. Wij mensen kunnen daar best invloed op hebben, door onze manier van opvoeden (verkeer !) maar ook door
de manier van voeden. Krijgt onze hond regelmatige, gedoseerde beweging, gaan we verstandig met de voeding om,
en geven we uitsluitend de allerbeste kwaliteit voer en vlees, of krijgt onze lieveling elke dag een boterham met pindakaas,
om maar eens wat te noemen.
Tot op heden ben ik erg gelukkig geweest met mijn Cavaliertjes; onze Kiki lieten wij inslapen op de respectabele leeftijd
van ruim 15 jaar, en andere werden allen ruim 11 of 12 jaar. Sonja werd in erg goede conditie ruim 14 jaar.
We kunnen dus pech of geluk hebben, maar ook ligt er veel in onze eigen handen!
Onderstaand stukje "plukte" ik van internet, helaas was ik wat slordig en weet ik niet meer wie het gepubliceerd heeft.

...het goede nieuws is dat externe factoren werkelijk een positieve invloed kunnen hebben op het verouderingsproces.
Onderzoek heeft aangetoond dat de levensduur voor 75% afhankelijk is van omgevingsfactoren en voor slechts 25%
van de genen. Dit betekent dat de externe veranderingen die we doorvoeren in de voeding en de levensstijl van ons huisdier wanneer
het 7 jaar oud wordt een positieve bijdrage kunnen leveren aan de gezondheid tijdens de bloei van zijn leven en de jaren die nog komen.

Het leven van ons hondje kunnen we in de volgende fases verdelen:

0-2 jaar: Dit is de groeiperiode; zowel mentaal als lichamelijk. De basis voor zowel de fysieke als mentale ontwikkeling van
de hond wordt gelegd en het is dus van het allergrootste belang de hond op tijd zijn rust te gunnen, afgewisseld met de
nodige beweging en frisse lucht. Overdreven inspanning dient te worden vermeden daar hij alle energie nodig heeft
voor zijn groei. Dus alle oefeningen met mate. Een goed uitgebalanceerd compleet voer voor iedere leeftijdsfase is
tegenwoordig goed verkrijgbaar. Wij voeren al jaren Royal Canin; wij en honden zijn er zeer gelukkig mee. Op deze
leeftijd ontstaat de basis voor problemen zoals heup-displasie en patella, vaak veroorzaakt/verergerd door het wilde
spel op een gladde vloer. De socialisatie van de hond speelt een grote rol, ook dit kunnen we later niet meer "goedmaken".

2-5 jaar: Deze leeftijd beschouwen we als jong-volwassen. Hij is uitgegroeid tot hopelijk een sociale, gezonde en mooie metgezel, is
aktief en we zullen de voeding aan moeten passen aan zijn/haar levenstijl, al dan niet met veel training c.q. oefeningen en wandelingen.

5-8 jaar: De hond is nu "middelbaar". Hij is nu een stuk rustiger en beginnende gezondheidsproblemen kunnen de kop
opsteken. Net zoals bij ons mensen zijn dit bijvoorbeeld gebitsklachten; vele Cavaliers missen al wat tanden op 5-jarige
leeftijd, maar nog nooit heb ik gemerkt dat ze hier enige hinder van ondervinden mits ontstekingen worden voorkomen.
Slechtziendheid, een begin van doofheid, een vorm van milde arthritis of een hartruisje kunnen de kop opsteken. Met de juiste
dierenarts komen we een heel eind; de medicijnen van tegenwoordig zijn goed afgestemd op de diverse ouderdoms-kwaaltjes.

8 +: We kunnen nu spreken van een hond op leeftijd. Hij wordt bejaard en hoe vervelend en jammer we dit ook vinden,
het heeft ook zeker zijn charme! De hond slaapt meer, komt wat langzamer overeind, en zijn rondje maakt hij op een
sukkeldrafje. Het is zaak de hond zeer goed te verzorgen als altijd, met nog wat meer nadruk op warmte en dieetvoer,
zodat hij zeker niet te dik wordt. Suikerziekte en nieraandoeningen komen regelmatig voor bij oudere dieren. Regen en
nattigheid dient te worden vermeden; is dit niet mogelijk dan zo snel mogelijk drogen met fohn en handdoek!
(Reuma / arthritis.)

Vele malen belangrijker dan het aantal jaren, is de kwaliteit van het leven. Ons Cavaliertje heeft er geen flauw
benul van hoe oud hij is, maar weet natuurlijk wel dat hij ziek is of pijn heeft. Van het allergrootste belang vind ik, en
dat is onze plicht, om het dier uiteindelijk een lijdensweg te besparen en onze trouwe vriend een nog enigszins
waardig afscheid te gunnen. Het vervelende is dat die beslissing vaak aan ons is; zelden wordt een hondje op een
dag niet meer wakker. Vaak is hij oud, maar soms ook niet, als hij lijdt aan een kwaal waarvan hij niet meer kan herstellen.
Op tijd de dierenarts thuis laten komen om hem een verder lijden te besparen is een beslissing die niemand makkelijk
neemt, maar denk aan wat het hondje U allemaal gegeven heeft aan vriendschap, trouw en plezier. Nu kunt u wat terug
doen en stel dat niet te lang uit. Als het hondje geen waardig bestaan meer heeft stel dan niet uw eigen belang, maar die van
uw maatje voorop. Laat hem inslapen met en minimum aan pijn, thuis in zijn vertrouwde omgeving.
Veel Cavaliers kwispelen eeuwig; ook, en vergeet dat nooit, als zij pijn lijden en zich afschuwelijk voelen.
De "will to please" zit zo ingebakken, dat vele mensen zich erin vergissen en denken dat het doodzieke hondje nog plezier
 in zijn leven heeft. Ik wens u veel sterkte en een goede, verstandige dierenarts toe als het ooit zover komt.

Onder: Sonja op haar 14e verjaardag...

George A. Padgett (USA)  ISBN 0-87605-004-6 Howell Book House

http://www.barkingbunch.nl/news/artikelen/padgett.htm

 

 

HOMEContactOnze CavaliersPuppy'sDiversenShowsFotopagina'sNieuws
 
Landolin Cavalier King Charles Spaniels